เรื่องเล่าเรื่องผี

กระทู้แรกค่ะ และคาดว่าน่าจะเป็นกระทู้เดียวของเรา จริงๆเรื่องที่จะเอามาเล่ามันผ่านมานานแล้วประมาณ 7 ปีได้แล้ว เป็นเรื่องที่อาจจะสยองและน่ากลัวมากๆสำหรับเรา หรืออาจจะเฉยๆสำหรับใครหลายๆคน เราคิดว่าน่าจะมีเรื่องที่คล้ายๆกับที่เรากำลังจะเล่าเยอะมากกก เพราะเราก็เคยอ่านมาหลายกระทู้แล้วเหมือนกัน เราเลยลองคิดว่าจะลองเล่าเรื่องของยายเราให้ฟังกันบ้างดีกว่า เรื่องมันมีอยู่ว่า...ประมาณ 7 ปี ที่แล้ว ตอนนั้นเราอยู่ประมาณม.5 เราเป็นเด็กต่างจังหวัดค่ะ โตมาแบบบ้านๆ เรื่องผีๆสางๆนี่รับรู้มาตั้งแต่จำความได้ตามักจะย้ำเสมอว่า "เฮ้ย!! ผีมันมีอยู่จริงๆนะโว้ย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ" ค่ะ หนูทราบค่ะ โดนเป่าหูมาแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโต ตาก็ขยันเล่าเรื่องผีๆ ที่เจอมากับตัวให้ฟัง เล่าไปนี่ก็กลัวไปด้วยไง แต่ยังไม่ถึงขั้นกลัวขึ้นสมองนะ 55555 แต่เวลาเดินกลับบ้านตอนค่ำๆก็วิ่งอย่างเดียวค่ะไม่มีมาสโลว์ไลฟ์ดื่มด่ำบรรยากาศยามค่ำคืนหลอกค่ะ ผีค่ะ เราเชื่อว่าผีอยู่รอบๆตัวเรา 5555 กลัวมั้ย บอกว่ามากกกกก แล้วเรื่องของเรื่องมันคือช่วงที่ยายของเราป่วยค่ะ เจ็บออดๆแอดๆตามประสาของคนแก่ ยายเราตอนนั้นอายุ86ปี ยายมีโรคประจำ...

เมื่อเดือนที่แล้วผมพาน้องแก้มแฟนของผมไปดูหนังรอบดึกแถวอนุสาวรีย์ชัยฯ กว่าหนังจะเลิกก็ตีหนึ่งกว่าแล้วล่ะครับ เราต้องออกมาเรียกแท็กซี่เพื่อไปส่งแก้มถึงบ้านที่รามอินทรา อากาศคืนนั้นเย็นสบายเพราะฝนเพิ่งหยุดตก มันชุ่มฉ่ำและโรแมนติกน่าดู เมื่อผมออกมาริมถนนก็มองเห็นแท็กซี่คันหนึ่งสีชมพูจอดอยู่ริมขอบทางเพื่อรอรับผู้โดยสาร ผมตรงดิ่งไปที่รถคันนั้นทันที แต่น้องแก้มดึงมือผมไว้ก่อน “นั่น! มีคนขึ้นไปแล้ว รอเรียกคันอื่นเถอะ” เธอพูดเบาๆ น้ำเสียงปกติ แต่ผมซิต้องแปลกใจมากเชียว เพราะภายใต้แสงไฟสว่างจ้า ผมไม่เห็นมีใครขึ้นแท็กซี่คันนั้นเลยสักคน “ตาฝาดรึเปล่าจ๊ะแก้ม? พี่ไม่เห็นใครเลยนะ” ผมพูดขำๆ แต่เธอไม่ขำด้วย มองหน้าผมงงๆ แล้วบอกว่าจริงๆ นะ เมื่อกี้มีผู้ชายผู้หญิงคู่หนึ่งเดินจูงมือกันอยู่ ไม่ห่างจากเราเท่าไหร่ แก้มยังเห็นว่าผู้ชายนุ่งกางเกงยีนส์ขาลีบ สวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน ส่วนผู้หญิงนุ่งขาสั้น เสื้อแขนพองสีแดงลายสกอต! เห็นละเอียดขนาดนั้นเชียวล่ะครับ! แก้มเล่าว่าคนทั้งคู่เปิดประตูรถแท็กซี่ด้านหลังขึ้นไปนั่งแล้วปิดประตู แต่เธอเอะใจว่าทำไมแท็กซี่ยังจอดนิ่งอยู่ ไม่ออกรถไปซะที มิหนำซ้ำตัวผมเองก็ทำท่าตรงร...

สวัสดีค่ะดิฉันมีชื่อเล่นว่ากุ้งนะค่ะ กุ้งขออนุญาติเล่าเรื่องนี้ให้ลองอ่านดูนะค่ะ...เมื่อปีพ.ศ2551 กุ้งมีโอกาสได้ไปเที่ยวแถวพัทยาใต้ และได้เข้าพักที่โรงแรงหนึ่งใกล้ๆถนนว๊อกกิ้งสตรีสพัทยาใต้ เราได้ห้องพักชั้น15 เราก้อขึ้นเอาของไปเก้บบนห้องแต่ตอนเข้าไปในลิฟมีอยุ่ช่วงหนึ่งที่ ลิฟท์จะมาหยุดยุ่ชั้นที่2นานมากทั้งๆที่ไม่มีใครเข้าออกแต่ตอนนั่นเราก้คิดเเค่ว่าลิฟท์คงค้าง พอถึงชั้น15ลิฟท์ก้อเปิดเราก้อเดินออกไปจากตัวลิฟท์มองบรรกาศข้างนอกแล้วรุ้สึกแปลกๆๆขนลุกอากาศเย็นมากๆๆ เเล้วเราก้อรีบเดินเข้าห้องไป พอเก็บของเสดเราก้อยากลงมาเดินเล่นชมนั้นนี่ช่วงที่เราลงมาคนเดียวเราก้คิดไรไปเรื่อยๆจนลิฟมาหยุดอยุ่ที่ชั้น8ก้อมีฝรั่งกะญไทยเดินเข้ามาเราก้รุ้สึกดีใจที่มีเพื่อนในลิฟท์แต่สองคนนั้นก้ออกไปที่ชั่น3 ทำให้เราอยุ่ดีๆก้รุ้สึกวิตกกังวลอะไรแปลกๆ แล้วสิ่งที่เราคิดมันก้อเกิดขึ้นจิงๆ ลิฟท์ได้มาหยุดที่ชั้น2ประมาณ2-3นาทีซึ่งมันก้อนานนะสำหรับคนที่ยุ่ในลิฟท์คนเดียวใจเราเต้นเเรงมากๆๆ เราก้สวดมาภาวนาในใจสักพักลิฟท์ก้อค่อยๆขยับลงผ่านชั้น2เราโล่งมากก พอลิฟท์เปิดเราก้อรีบเดินออกจากลิฟท์ด้วยท่าทางที่รีบมากจนพนักงานต้อนรับห...

ปวัตต์" เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกจากสี่พระยา บริษัทประกันภัยที่ผมทำงาน อยู่แถวสี่พระยานี่เองครับ ความเจริญไม่ต้องพูดถึงก็ได้ เพราะเป็นย่านธุรกิจการค้าที่ใหญ่เป็นอันต้นๆ ของกรุงเทพฯ มาหลายสิบปีแล้ว ตอนเที่ยงๆ พนักงานบริษัทและห้างร้านกรูเกรียวกันออกไปหามื้อเที่ยงกิน มองจากตึกสูงๆ เห็นแต่หัวดำๆ เหมือนมดเหมือนปลวกไม่มีผิด เฉพาะบริษัทผมแห่งเดียวก็ปาเข้าไปตั้งเกือบ 100 คน! เมื่อราว 2-3 ปีก่อน เกิดเรื่องสยองติดๆ กัน คือพนักงานสาวกินยาตายในห้องน้ำ สาเหตุจากปัญหาท้องไม่มีพ่อ กับอกหักกระโดดตึกที่หนังสือพิมพ์เขาเรียกว่า "โหม่งโลก" ฆ่าตัวตายนั่นแหละครับ ตึกสูงสิบกว่าชั้นจะไปมีอะไรเหลือล่ะ? "พี่แอ๋ว" ผู้ช่วยฝ่ายการเงินไปเข้าห้องน้ำ เกิดอุบัติเหตุลื่นล้มหมดสติ กว่าจะมีคนไปพบและนำส่งโรงพยาบาล พี่แอ๋วก็กลายเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่เกือบหนึ่งเดือนก่อนจะสิ้นชีวิต เพิ่งจะเผาศพเธอไปหยกๆ "น้องหมวย" สาวสวยประจำแผนก บริการลูกค้า เพิ่งจะออกจากห้องน้ำมาหยกๆ กลับมานั่งโต๊ะเดี๋ยวเดียวก็ทะลึ่งพรวดขึ้นสุดตัว ก่อนจะล้มฮวบลงบนพื้น มือหนึ่งตะกายเก้าอี้ ที่ลูกล้อมันลื่นหนีไปเรื่อยๆ พอเพ...

สมาชิกเวบไซต์พันทิปได้เล่าเรื่องราวลึกลับ น่ากลัวและสนุก อยากให้คุณได้อ่านกันครับ มาอ่านเรื่องราวที่น่าขนหัวลุกกันเลยครับ เมื่อตอนที่ผมยังเด็ก ผมอาศัยอยู่กับพ่อแม่ เป็นบ้านหลังเล็กๆกลางป่าใหญ่ภายในอาณาเขตของป่าภูหินร่องกล้า บ้าน..หลังคามุงด้วยตับหญ้าคา สานฝาบ้านด้วยใบตองตึงเสริมไม้ไผ่ผ่าซีก เป็นการอยู่อาศัยที่ไกลสิ่งอำนวยความสะดวก และแยกออกไปโดดเดี่ยวจากหมู่บ้านค่อนข้างเยอะ ทว่าละแวกนั้นก็ยังพอมีบ้านคนที่มาหักล้างถางพงจับจองที่ทำกินตั้งอยู่บ้างในระยะเดินไม่เหนื่อย และก็มีเข้ามาเรื่อยๆ เพราะรัฐบาลยุคนั้นสนับสนุนให้ประชาชนถางป่าจับจองที่ดินทำกิน เพื่อเพิ่มผลผลิต การอาศัยอยู่ในป่า ไม่ได้ทำให้ผมขาดการศึกษาแต่อย่างใด ผมยังเดินตามคันนาตอนเช้ามืดเพื่อไปโรงเรียนในหมู่บ้านได้ ครอบครัวพ่อแม่ผม ทำไร่ข้าวโพด และปลูกข้าวไว้กิน เงินทองมีความจำเป็นแค่เล็กน้อย เพื่อใช้ซื้อของบางอย่างที่ไม่สามารถหาได้จากป่าเท่านั้น เวลาว่าง พ่อกับแม่ จะเอาใบกระทอน มาต้มทำน้ำกระทอนไว้ปรุงอาหารแทนผงชูรส ขนมหวานที่หรูที่สุดของผมคือ ข้าวเหนียวจิ้มนมข้นหวานตรามะลิ ที่พ่อจะซื้อมาให้จากในหมู่บ้าน 1กระป๋องกินได้ครึ่งเดือน ...

เรื่องสยองขวัญจากTHE SHOCK เล่าโดย คุณตูน...เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ คุณตูนได้นัดเพื่อนสองคนมานั่งดูฟุตบอลกัน เพื่อนสองคนของคุณตูน ชื่อคุณนอ และคุณเอก ได้นั่งรอดูฟุตบอลกันจนถึงเวลาประมาณตีหนึ่ง แล้วคุณเอกก็เอ่ยขึ้นมาว่าหิว เดี๋ยวหาอะไรกินกันก่อน และคุณเอกก็อาสาไปซื้อของเอง โดยยืมรถของคุณนอไปซื้อ จนผ่านไปประมาณสี่สิบนาที คุณเอกก็ยังไม่มา จนฟุตบอลหมดครึ่งแรก ก็ยังไม่มา คุณนอจึงโทรหาคุณเอก คุณเอกก็บอกว่าทำธุระอยู่ ก็นั่งรอกันจนฟุตบอลจบ ประมาณตีสี่เกือบตีห้า ก็ยังไม่กลับมา คุณตูนและคุณนอเป็นห่วงมาก ก็เลยเดินลงไปข้างล่าง ไปเจอยามประจำหอพัก ยามบอกว่าเเห็นคุณเอก เอาเสื้อของวินมอเตอไซค์ที่เค้าเอาเก็บไว้หน้ารถไปใส่ แล้วขี่รถออกไป คุณตูนและคุณนอก็คิดว่าคุณเอกเล่นพิเรนอะไร จึงนั่งรออยู่หน้าหอพักอีกประมาณยี่สิบนาที คุณนอเลยโทรหาคุณเอกอีกที โทรติดแต่ไม่มีคนรับ แล้วรถ PCX ของคุณนอจะมี GPS บอกตำแหน่งอยู่ด้วย คุณนอจึงลองเปิด GPS แล้วลองค้นหาตำแหน่งของคุณเอก ปรากฏว่าไปอยู่ตรงถนนเส้นนึง ซึ่งอยู่ห่างออกไปไกล คุณตูนและคุณนอตกใจมากกลัวว่าคุณเอกจะโดนปล้น คุณตูนก็เลยขับรถตาม GPS ไป พอขับออกไ...

สวัสดีครับผมแมนนะครับ เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงครับ ประมาณตี 4 กว่าเกือบตี 5 ได้ครับ ระหว่างที่ผมกำลังจะคล้อยหลับไปนะครับ สายตาผมก็แว็บไปเห็นเงาๆ หนึ่ง เป็นเงาของผู้ชาย พิมพ์เล่าไปขนลุกไปครับ  เงาของผู้ชายคนหนึ่ง มายืนอยู่ข้างเตียงผม ก้มหน้า ผมเห็นเขาไม่ชัดนะครับ เรื่องเสื้อผ้า รายละเอียดอื่นๆ เพราะผมปิดไฟแล้วครับ พอผมเห็นผมก็งงแปปหนึ่งครับ ใคร? เข้ามาได้ไง? คือคำถามในหัวผมครับ มันคือคำถามที่แวบเข้ามาไวมากครับ พอผมคิดเสร็จปุ๊ป เงาของผู้ชายคนนั้นก็ค่อยๆ เอี้ยวตัวเหมือนคนจะเอี้ยวตัวขึ้นเตียงอ่ะครับ แบบยื่นแขนไปข้างหน้า แล้วยกขาขวาเหมือนจะค่อมขึ้นบนเตียงของผมอ่ะ ความรู้สึกของผมตอนนี้มันบอกให้ลุกไปเปิดครับ แบบว่าเปิดก่อนได้เปรียบอะไรประมาณนั้น แต่อยู่ๆ ผมก็ขยับตัวไม่ได้ครับ ความรู้สึกผมเหมือนมือกับขาผมไปนะครับ แต่จริงๆ มันไม่ขยับเลยครับ พอผมรู้ว่าขยับตัวไม่ได้ ผมก็พยายามดิ้นครับ แล้วเงานั้นก็ค่อยๆ ล้มตัวลงมา จนมันนั่งค่อมผมได้ครับ ความรู้สึกเหมือนอะไรนุ่มๆ มีน้ำหนักหน่อยมาสัมผัสที่ไหล่ซ้าย เพราะผมนอนตะแคงหันหน้าไปด้านขวานะครับ  พอผมลองเพ่งดีๆ ก็เห็นชัดเจ...