เรื่องเล่าเรื่องผี

เรื่องผีเรื่องลึกลับเป็นเรื่องของความเชื่อเฉพาะบุคคล เราไม่มีทางรู้เลยว่าคนที่เราคุยอยู่ด้วยนี่เค้ามีประสบการณ์เรื่องนี้หรือมีซิกส์เซนส์หรือไม่อย่างไรถ้าเจ้าตัวเค้าไม่เผยออกมาเอง เช่นเดียวกับดาราทั้ง 5 คนนี้ ที่ถ้าไม่เล่าให้เราฟัง เราก็แทบไม่ร้เลยว่าเขาเคยเจอเรื่องสยองขวัญมา มีใครและเจอเรื่องอะไรบ้าง ไปดูกัน 1.เรื่องเล่าผีเจ้าที่มาบอกทาง ของ ดีเจมะตูม ไม่น่าเชื่อเลยว่าดีเจอารมณ์ดีอย่าง มะตูม-เตชินท์ จะเป็นคนเคยเจอประสบการณ์ลึกลับที่หาคำตอบไม่ได้อยู่บ่อยครั้ง เจ้าตัวบอกว่าไม่เคยเจอผีจังๆ แต่จะสัมผัสได้เสมอ เริ่มจากตอนบวชเณรเมื่อออายุ 13-14 ระหว่างที่นั่งสมาธิ เณรที่นั่งข้างๆ เกิดอาการชัก กรี๊ด และตาเหลือก จนวงแตก และเมื่อพระอาจารย์มาถึง ท่องมนต์อะไรสักอย่างและราดน้ำมนต์ใส่ ก็มีควันเป็นก้อนๆ ผุดออกมาจากตัวเณรคนนั้น ถือเป็นเหตุการณ์ประหลาดที่หาคำอธิบายไม่ได้ นั่นคือประสบการณ์ครั้งแรก หลังจากนั้น ดีเจมะตูมก็เริ่มเห็นสิ่งแปลกๆ มาเรื่อยๆ จนกระทั่งได้เจอแบบจังๆ เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นตอนเดินทางไปสุพรรณบุรี มะตูมนั่งรถกระบะไปกับน้าเขยน้าสาว โดยมะตูมนั่งตอนในของรถ ส่วนด้านหลังใช้ขนของ มีค...

เรื่องเล่าลึกลับ 7 อย่างในโรงเรียน...เรื่องเล่าเจ็ดเรื่องต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่เคยได้ยินได้ฟังมาจากรุ่นพี่หลายๆรุ่น ตลอดจนเพื่อนๆรุ่นเดียวกันได้ยินได้ฟังมาจากรุ่นพี่ชุมนุมของเขานำมาประมวลเป็นเรื่องเล่าที่(พอ)มีเค้าความจริงอยู่บ้าง แม้เรื่องเล่าเหล่านี้จะจริงหรือเท็จอย่างไร ไม่อยากให้คนอ่านใส่ใจมากนัก ขอให้มองเสียว่าเรื่องเล่าเหล่านี้ประหนึ่ง "น้ำจิ้ม" ชีวิตของคุณในรั้วสวนกุหลาบ แล้วเมื่อคุณอ่านมัน คุณจะรู้สึกถึงกลิ่นอายของแต่ละเรื่องที่เกี่ยวพันกับตัวคุณอย่างไม่คาดคิด แน่ล่ะ เรื่องเล่าเหล่านี้ คนที่จะอ่านเข้าใจและสนุกมีเพียง "เด็กสวน" เท่านั้น สุดท้ายนี้ขอให้คุณอ่านอย่างมีอรรถรส ไม่แน่...เรื่องเล่าต่อไปอาจมาจากคุณก็ได้ ใครจะไปรู้ เด็กผมจุกบริเวณหน้าห้องประชาสัมพันธ์เก่า ในช่วงที่ชุมชุมเชียร์ถ่ายโค้ดกันอยู่ตอนดึก มักมีเด็กผมจุกวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในห้องเสมอ แต่จะไม่เห็นชัดๆ จะเห็นเป็นเงาแวบๆของเด็กน้อยอยู่ที่หางตาเสมอ บางทีก็มีเสียงเด็กวิ่งอยู่ห้องข้างหัวเราะคิกตักเหมือนจะเล่นด้วย เรื่องนี้คนที่มาช่วยถ่ายโค้ด หรือนั่งอยู่หน้าห้องประชาสัมพันธ์เก่าก็มักจะเจอเด็กคนน...

เหตุการณ์เกิดขึ้นในออฟฟิศแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นออฟฟิศที่คุณบอยทำงานอยู่ ที่นี่มีเรื่องเล่ามากมาย บางคนก็เล่าว่าเห็นเงาคนตรงนั้นตรงนี้ ซึ่งแต่ละคนก็จะเห็นแตกต่างกันไป คุณบอยทำงานอยู่ที่นี่มาเกือบห้าปี มีอยู่เรื่องหนึ่ง ที่คุณบอยรู้สึกว่าทุกคนจะเล่าตรงกันมากที่สุด จากบรรดาเพื่อนๆที่อยู่ในออฟฟิศ ออฟฟิศแห่งนี้มีทั้งหมดสามชั้น ด้านบนจะเป็นดาดฟ้า เรื่องมันเกิดขึ้นในโกดังที่อยู่ชั้นหนึ่ง เป็นห้องที่เอาไว้เก็บหนังสือต่างๆนาๆ ซึ่งออฟฟิศแห่งนี้ทำเกี่ยวกับนิตยสาร เมื่อเริ่มการจัดจำหน่ายออกไป ก็จะมีส่วนหนึ่งที่ถูกตีกลับเข้ามา ต้องนำไปเก็บสต๊อกไว้ในโกดัง เพื่อรอนำไปขายในงานกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวกับงานหนังสือ มีอยู่ครั้งหนึ่ง คุณบั้มซึ่งเป็นเด็กใหม่ เพิ่งเข้ามาทำงานในออฟฟิศนี้ได้ไม่นานนัก แล้วถูกบรรจุให้ไปอยู่ในส่วนของการสต๊อกของ โดยปกติแล้วออฟฟิศจะปิดหกโมง แต่บางครั้งก็จะต้องมีการทำงานล่วงเวลา จนกินเวลาไปจนถึงดึกดื่น วันหนึ่ง คุณบั้มเดินเข้าไปในตัวโกดังคนเดียว เพื่อทำการคัดแย่งนิตยสารที่จะเอาไปขายในงานกิจกรรม และมีพวกพี่ๆอีกกลุ่มหนึ่งที่อยู่หน้าโกดัง แต่ไม่ได้เข้ามาด้วย โกดังมีความยาวเกือบสองร้อยเม...

เป็นเรื่องราวของคุณอาร์ต ที่ได้กรุณานำมาถ่ายทอดให้อีกที เรื่องราวมีอยู่ว่า...เมื่อครั้งกึ่งพุทธกาล เรื่องราวของเสือสมิงที่บ่อพลอย ก็ถือได้ว่าเป็นอาถรรพ์ป่าดงดิบอันน่าสยดสยอง ที่ชาวบ้านโจษจันกันมาถึงลาดหญ้า และแพร่หลายไปยังตัวเมืองกาญจนบุรี ขณะนั้น แม้ว่าจะเป็นกิ่งอำเภอแล้ว แต่บ่อพลอยก็ยังค่อนข้างจะทุรกันดารนัก จากลาดหญ้าเข้าไปก็มีแต่ป่าดง หนทางคดเคี้ยว วกวนเวียนไปมาตามธรรมชาติ มีแต่รถซุงแล่นผ่านไปมา มีชุมเผาถ่านเป็นระยะๆ ลึกเข้าไปก็มีชุมตัดไม้และทำไร่เลื่อนลอย ปลูกกระท่อมอยู่ห่างๆกันแค่สองสามหลัง เสือและช้างยังเป็นเจ้าถิ่น วันดีคืนดี เจ้าจมูกยาวก็บุกเข้าไปทำลายกระท่อมราบเป็นหน้ากลอง ใครจะเข้าบ่อพลอยต้องแยกจากเส้นทางรถซุง แล้วย่ำป่าไปเกือบสิบกิโลเมตรกว่าจะถึงปากทาง เห็นถนนลูกรังสีแดงเส้นเดียวตัดตรง ซ้ายมือเป็นหมู่บ้านและห้องแถวที่เขรอะฝุ่นกับร้านค้า ขวามือเป็นที่ทำการของหลวง มีบ้านพักกระจายอยู่ราวสี่ห้าหลัง มีรถกระบะขนของกินของใช้จากจังหวัดมาส่งที่นั่นอาทิตย์ละสองครั้ง คือวันจันทร์กับวันพฤหัสบดี วันนั้นก็จะมีโอเลี้ยงกาแฟเย็นชาเย็นกินกัน เพราะมีน้ำแข็งเข้ามาส่งด้วย วันไหนมีการฆ...

ผีที่บ้านนาย...เมื่อวานมีโอกาสได้อ่านเรื่องผีในพันธิป เรื่อง "ธี่....หยด" นอนหลอนอยู่สักพักแล้วนึกขึ้นได้ถึงเรื่องที่แม่เคยเล่าให้ฟัง  ช่วงที่แม่มาอยู่กรุงเทพฯใหม่ๆ ตอนนั้นอายุได้ 20 ปี ย้ายมาทำงานเป็นแม่บ้านอยู่บ้านนายญี่ปุ่น ที่ประกาศรับสมัครงานตามเสาไฟ บ้านนายตั้งอยู่ย่านหนองจอก สมัยนั้นหนองจอกนี่กันดารมาก แม่บอกว่าบ้านตั้งอยู่กลางทุ่งเลย ละแวกนั้นมีบ้านชาวบ้านอยู่ 2-3 หลัง ส่วนใหญ่เป็นบ้าน 2 ชั้น ใต้ถุนโล่ง ส่วนบ้านนายเป็นปูนชั้นเดียว แต่ค่อนข้างใหญ่ มี 3 ห้องนอน 3 ห้องน้ำ 1 ห้องเก็บของ ส่วนแม่จะนอนห้องเก็บของ มีห้องน้ำในตัว ซึ่งห้องแม่จะติดกับห้องลูกสาวนายแต่ห้องลูกสาวนายจะไม่มีห้องน้ำในตัว  แม่ใช้เบอร์ตู้โทรนัดพบกับนายญี่ปุ่นบริเวณหน้าตลาดแห่งนึงที่เคยเปิดเป็นสวนสนุกมาก่อน แม่เล่าว่าครั้งแรกที่โทรไปไม่ทันมีเสียงตู๊ด ปลายสายก็รับทันที แต่เสียงที่ตอบกลับมาเป็นเสียงผู้ชาย พูดรัวๆ เร็วมากๆ เร็วจนฟังไม่รู้เรื่องเลย ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นภาษาญี่ปุ่น แม่ก็ฟังไม่รูเรื่อง เสียงพูดรัวมาไม่ถึงนาที สายก็ตัดไป แม่ก็งง เลยหยอดตู้โทรใหม่ คราวนี้เสียงตู๊ด ดังอยู่แป๊บนึง ก่อนจะมีเสี...

ปกติเป็นคนเล่าไม่ค่อยเก่งนะครับ อาจจะดู งงๆ บ้างบางช่วง ปกติเป็นคนทำงานโรงแรมครับ เรื่องเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ตอนนั้นได้ย้ายออกจาก กทม ไปทำงานที่โรงแรมสวยมากๆแห่งนึง ที่ภาคใต้ครับ ขอไม่บอกจังหวัดนะครับ  ตำแหน่งที่ทำจะเป็นตำแหน่งที่ต้องใกล้ชิดกับแขก ดูแลแขกโดยตรง บางที่เรียก butler บางที่เรียก villa host หรือ resort host แล้วแต่โรงแรม ปกติแขกที่พักที่นี่จะได้ villa host ทุกวิลล่า แขกที่เข้าพักแต่ละวัน จะถูกกำหนดโฮสขึ้นมาแล้วว่าใครเป็นคนดูแล วันนั้นแขกที่ผมดูแลเป็นแขกมาฮันนิมูน จะได้ไวน์ฟรี และโฮสต้องเซ็ตให้แขกก่อนมา รีสอร์ทเป็นแนวออกป่าๆ ต้นไม้เยอะ ตัวรีสอร์ทอยู่ใกล้ป่ายางด้วยครับ เรารู้แล้วว่าแขกจะมาเช็คอินหลังจากเราเลิกงาน ซึ่งปกติเลิกสี่ทุ่ม เราเลยตั้งใจจะเอาไวน์มาเซ็ทในตัววิลล่าก่อนเลิกงงาน ตอนนั้นสามทุ่มก็ตั้งใจเอาไปเซ็ทไม่ได้คิดหรือกลัวอะไร โซนวิลล่าของแขกที่จะมา แบ่งเป็นสองโซน โซนติดกับป่า กับโซนที่อยู่ช่วงกลางของรีสอร์ท สองโซนนี้ถูกกั้นด้วยโพงหญ้าเตี้ยๆ และข้ามไปอีกฝั่งด้วยสะพานแขวน  เราตัดสินใจไม่ขับรถบักกิ้ไปอีกโซนที่ติดกับป่า วิลล่าอยู่โซนโน้น เพราะทางมืดและเ...

เคยได้ยินไหมว่า ถ้ามีเสียงทักในยามค่ำคืน อย่าทักตอบ...สวัสดีครับ วันนี้ผมมีเรื่องสยองขวัญมาเล่าให้ฟัง เรื่องนี้เกิดขึ้นกับพี่สาวของผมครับ ซึ่งเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ขอเริ่มเรื่องเลยนะครับ พี่ไปเข้าค่ายลูกเสือกับทางโรงเรียน แล้วพอตกตอนกลางคืน จะต้องมีการเข้าฐาน ผมก็เคยไปนะครับ มันไม่น่ากลัว เพราะว่ามีเพื่อนเยอะ และครูเค้าก็จะคอยดูแลเรา ของพี่ผม เค้าบอกว่า เหมือนของผมแหละ เพียงแต่ว่า ตอนที่เข้าฐาน เค้าได้ยินเสียงเรียกของใครบางคน เรียกชื่อเค้าว่า เอ๋  เค้าก็รับขานว่า ฮะ เพื่อนที่อยู่ข้างๆก็งง ว่าพี่เอ๋ ฮะ กับใคร พอเล่นฐานเสร็จก็เข้านอน  พี่เอ๋เล่าว่า พอหลับไปได้ซักพัก รู้สึกอึดอัดอย่างมาก พอลืมตา แกเห็นคนแก่ ผมยาว ผมขาวหงอกหมดทั้งหัว กำลังนั่งทับที่ท้องของพี่เอ๋อยู่ พี่เอ๋ตกใจกลัวมาก พยายามร้องและดิ้น แต่ดิ้นเท่าไหร่ก็ดิ้นไม่หลุด และร้องไปก็ไม่มีใครได้ยิน เพื่อนในเต้นท์ก็นอนหลับกันหมด และไม่ทันไร ยายแก่คนนั้นก็ยิ้ม แล้วมันก็ก้มหน้ามาหาพี่เอ๋ พูดกับพี่เอ๋ว่า น่าอร่อยนะเนี๊ย แล้วมันก็ลุกขึ้น มันมุดเข้าไปในท้องของพี่เอ๋ พี่เอ๋ตกใจมาก ร้องเสียงดัง ที่นี้สียงก็ดังออกมา เพื่อนๆ...

แจ้งเพื่อทราบ  เนื่องจากผู้เล่าเรื่องนี้ เป็นคนใต้โดยกำเนิด  ท่านผู้ใดที่มิเข้าใจในภาษาใต้กรุณาใช้ความพยายามในการอ่าน เพราะอาจมีคำใต้ปน  แต่ผู้เขียนจะพยายามกลางให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ได้ค่ะ  เพราะภาษากลางของดิฉันฉั๊บปึ๊ดเลยค่ะ    อนึ่ง   การเล่านี้ เป็นการฟังจากปู่ย่าตายายแล้วนำมาเล่าต่อ   จึงขอได้โปรดใช้วิจารณญาน  จักรยาน  อุทยาน ในการอ่าน  หากแม้สิ่งหนึ่งสิ่งใดที่อ่านดูแล้วท่านว่าโอเวอร์   ก็ขอได้โปรดอย่ากระแนะกระแหน  จองเวรซึ่งกันและกันเลย สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ ด.ญ.หงษ์หยก  อายุ20กว่าๆ  เป็นชาวพัทลุงโดยแท้  สืบตะกุลมาแต่ชาวป่าศรีบรรพตและป่าพยอม   วันนี้ดิฉันจะขอนำเรื่องราว  ที่ดิฉันได้รับได้ฟัง  ประจวบเหมาะกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง  ของคนรอบตัวรอบครอบครัวดิฉันมาเล่าสู่กันอ่านค่ะ  เป็นความลึกลับ  น่าฉงน  ที่ดิฉันก็อยากลองเข้าไปสัมผัสด้วยตาตัวเองสักครั้ง  แต่ไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เป็นบิดา  จึงได้รับได้ฟังมาจากตาและยายมาถ่ายทอดลงพันทิปค่ะ...