เรื่องนี้เกิดเมื่อไม่นานมานี้ค่ะคือนู๋เป็นคนอุบลค่ะแต่ไม่ได้อยู่ในตัวเมืองค่ะ จะอยู่นอกเมืองค่ะ อยู่ศรีเมืองใหม่ค่ะ
เรื่องเกิดเมื่อประมาน ช่วงเดือน กันยายน2560ค่ะคือนู๋ทำงานเป็นครูผู้ช่วยค่ะเลยต้องเข้ามาเรียนที่มหาลัยเอกชนแห่งหนึ่งที่อยู่ในตัวเมืองค่ะเพราะบ้านอยู่ไกลจึงทำให้เวลาสอบต้องเข้ามาเช่าห้องนอนในตัวเมืองค่ะก็ลองไปพักแล้วหลายที่ค่ะแต่ก็ปกติทุกที่จนมาเจออยู่2ที่ค่ะแรกมากๆสุดๆไปเลยค่ะ...ที่แรกจะเป็นโรงแรมที่อยู่กลางเมืองค่ะแถวหลังโลตัสค่ะเพราะเป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่กลางเมืองค่ะเรากับแฟนและลูกสาวอายุ2ขวบรวมเป็น3คนค่ะหลังจากนั้นสามีก็เข้าไปถามว่ามีห้องว่างไหมพนักงานบอกเหลือ1ห้องครับชั้นล่างสุดสามีบอกพนักงานเอาครับหลังจากนั้นสามีก็เอาของเข้าเก็บในห้องพักเรียบร้อยเราก็พากันไปทานข้าวที่โลตัสหลังจากนั้นก็กบับมาที่ห้องประมาน 20.00น.เราก็เลยอาบน้ำก่อนโดยให้สามีดูลูกรอข้างนอกเราก็อาบน้ำปกติเราเป็นคนชอบอาบน้ำเย็นค่ะเลยไม่เปิดเครื่องทำน้ำอุ่นเราก็อาบน้ำไปปกติ
จนตอนเราล้างน่าเราต้องหลับตาฟอกสบู่เสร็จก็เลยเอามือคล่ำไปที่ที่เปิดน้ำพอเปิดปุ๊บน้ำที่พุ่งใส่เราเป็นน้ำร้อนค่ะเราร้องลั่นจนสามีวิ่งมาดูเราแล้วพาเราเดินไปล้างน่าที่อ้างพอล้างเสร็จสามีเราถามว่าร้องทำไมเราตอบไปว่าน้ำร้อนลวกแล้วสามีบอกว่าใหนน้ำร้อนเครื่องยังไม่ได้เปิดเลยเราก็เลยบอกว่าน้ำร้อนลวกแล้วเอาหลังมือและน่าให้แฟนดูปรากฎว่าแดงมากจนต้องเอายาสีฟันทาเราเลยชวนสามีไปพักที่อื่นแต่สามีเราบอกว่าแค่คืนเดียวเองอดทนเอาหลังจากนั้นเราก็มานั่งดูหนังกับลูกที่โซฟาข้างๆเตียงตอนนั้นสามีเราอาบน้ำเราดูทีวีอยู่ปรากฎว่าลูกสาวเราอามือชี้ไปที่เตียงแล้วพูดว่า. เตียงนั่ง"ผิเล่าะ" คือลูกเรายังพูดไม่ชัดเราก็เลยบอกว้าไม่อะไรหรอกลูกแต่ในใจเราคิดว่าอยากย้ายห้องแต่สามีไม่ยอมเลยต้องทน.
เวลาประมาน21.30เราก็พาลูกนอนโดยให้นอนโดยเปิดไฟและประตูห้องน้ำไว้เหตุการก็ปกติดีจนถึงเวลา 23.57-01.30น.เรากำลังหลับแล้วครึ่งหลับครึ่งตื่นเหมือนเห็นเป็นผู้หญิงเดินออกมาจากตู้แล้วหยุดที่ปลายเตียงแล้วมองมาที่ลูกเราแล้วเหมือนค่อยๆคลานมาหาลูกเราๆเหมือนฝันหรือจริงไม่รู้ เราเลยตัดสินใจพยามยกเท้าขึ้นมาเพื่อจะถีบตอนนั้นเท้าเราหนักมากๆเราจึงตั้งใจดีๆท้องบทสวดมนต์ อิติปิโส จากนั้นเราเลยรวบรวมกำลังแล้วยกเท้าถีบไปเต็มแรงความรู้สึกเหมือนโดนช่วงอกทำให้ร่างนั้นกระเด็นตกเตียงแล้วเราก็ตื่นขึ้นมาจนนอนไม่หลับเลยนอนมองลูกกับสามีนอนแล้วสักพักประตูตู้เสื้อผ้าก็ค่อยๆเลือนออกแล้วเราเห็นเงาดำของผู้หญิงเดินมานั่งมองสามีเราตอนนั้นเรากลัวมากเรามองได้สักพักเค้าก็พยายามเหมือนจะหอมเเก้มสามีเราก็เลยรีบลุกขึ้นไปเปิดไฟแล้วหั้นมาดูปรากฎว่าไม่เห็นเราเลยไปปลุกสามีขึ้นมา
ปรากฏว่าคำแรกที่สามีพูดกับเราคือกลับบ้านเราเลยรีบจะปลุกลูกปรากฎว่าลูกเราตัวร้อนหนักมากเราเลยให้สามีเก็บของขึ้นรถเพื่อจะพาลูกไปหาระหว่างที่สามีออกไปด้านนอกอยู่ๆไฟในห้องก็ดับเราก็เลยพูดขึ้นว่า...ไม่ว่าวิญญานที่เจอเป็นใครเราบอกว่าพรุ่งนี้จะทำบุญไปให้แต่ไฟก็ยังไม่มาแล้วสามีเราเดินมาเคาะประตูเรียกเราว่าล็อคทำไมเราเลยร้องบอกสามีว่าไม่ได้ล๊อคแต่ประตูก็เปิดไม่ออก..ตอนนั่นยอมรับกลัวมากแต่ตัวลูกเราก็ร้อนมากเราอุ้มลูกอยู่บนเตียงด้วยความโกรธจึงพูดว่า...จะผีหรืออะไรไม่รู้ถ้ามึงเก่งจริงมึงคงไม่ตายเป็นผีหรอกเลยหลับตาสวดมนต์หลังจากกำลังสวดได้3คำประตูห้องนำ้ปิดเองดังปั่ง ไฟจึงติด สามีเราเปิดเข้ามาอุ้มลูกแล้วรีบพาเราขับรถออกไปข้างน่าเพื่อคืนกุญแจ
เราก็เลยมองไปที่กระจกมองหลังด้านซ้ายเหมือนเห็นเป็นผู้หญิงยืนมองเราใต้ต้นไม้ด้วยความกลัวเลยไม่มองอีกจนขับรถออกมาถึงถนนใหญ่ปรากฎว่าตัวลูกสาวเราปกติไม่ร้อนแล้วส่มีเราจึงพาเรากลับบ้าน
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น