เหตุการณ์นี้เกินขึ้นที่ชลบุรี เมื่อห้าปีที่ผ่านมา คุณแจ็คได้ไปวิ่งงานที่ชลบุรี และขากลับ ประมาณตีสอง ได้ขับรถผ่านโค้งแห่งนึง ที่ชื่อว่าโค้งผาแดง และทุกๆ ครั้งนี้คุณแจ็คจะขับรถผ่านโค้งนี้ จะต้องชะลอรถทุกครั้ง เพราะเนื่องจากเป็นโค้งที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยมาก
ก่อนจะถึงโค้งมันจะเป็นทางตรง แล้วจะมีโชว์รูมรถอยู่โชว์รูมนึง ระหว่างนั้นคุณแจ็คชะลอรถแล้ววิ่งเลนซ้าย แล้วก็มีรถวิ่งแซงขึ้นมาทางเลนขวา รถที่วิ่งมาทานเลนขวาอยู่ดีๆ ก็หักรถตกลงไปในล่องกลางถนน
คุณแจ็คเห็นแบบนั้นก็งงมาก ก็คิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่คุณแจ็คก็ได้ขับรถผ่านไป เพราะตอนนั้นบนถนนมันมีแค่รถของคุณแจ็คกับรถคันที่คว่ำอยู่ จึงไม่กล้าจอด พอกลับไปถึงกรุงเทพ คุณแจ็คก็ได้มานั่งคิดว่า คนเมื่อคือเค้าจะเป็นอะไรหรือป่าว ตกอีกวันนึง คุณแจ็คก็กลับไปที่ชลบุรีอีก และขากลับประมาณตีสองเวลาเดิม คุณแจ็คบอกกับตัวเองว่า ถ้าวันนี้เจออีก แสดงว่าโค้งนี้มีจริง คุณแจ็คก็ขับรถมาเรื่อยๆ ก่อนถึงโค้งก็ชะลอรถอยู่ที่เลนซ้าย ก็ได้มีรถแซงขึ้นมาจากเลนขวา คิดว่าน่าจะขับอยู่ที่ร้อยยี่สิบ ปรากฏว่าพอเค้าขับมาจนใกล้จะถึงโค้ง อยู่ดีๆ รถก็แฉลบเข้าตรงกลางแล้วก็ตกลงไปในลองกลางถนน คุณแจ็คตกใจมากแล้วคิดว่ามันคืออะไร ทั้งๆ ที่ก็เห็นอยู่ว่าขับมาดีๆ แล้วโค้งแห่งนี้เป็นโค้งที่แปลกมาก บางวันมีไฟ บางวันไม่มีไฟ จนถึงทุกวันนี้ แล้วเรื่องก็ผ่านไปสามปี
ปรากฏว่ามีเพื่อนของคุณแจ็คคนนึง ได้นั่งรถมากับคุณแจ็ค เพราะคุณแจ็คทำงานเป็นเซลขายรถ เลยต้องวิ่งไปกลับอยู่บ่อยๆ และก่อนที่จะผ่านโค้งนี้ เพื่อนก็ถามคุณแจ็คว่าศาลข้างหน้านั่นคือศาลอะไร คุณแจ็คก็ตอบว่าโค้งเนี่ย จะมีเสือใหญ่อยู่ แล้วที่มีหนังทุกวันนี้ก็เพราะคนเค้าบนแล้วได้ แล้วเค้าก็มาแก้บนกัน เพื่อนของคุณแจ็คก็ได้พูดขึ้นมาว่า “ถ้าภายในสองปีนี้ ข้าได้เป็นผู้จัดการนะ ข้าจะเอาเลือดมาถวายให้โค้งนี้” คุณแจ็คก็ถามกลับว่า “เอ็งจะเอาเลือดที่ไหนไปถวาย” เพื่อนก็ตอบว่า “เลือดข้าเนี่ยแหละ”
หลังจากนั้นประมาณปีนึง เพื่อนของคุณแจ็คก็ได้เป็นผู้จัดการจริงๆ คุณแจ็คงงมาก อายุยี่สิบแปดก็ได้เป็นถึงผู้จัดการแล้ว แล้วมีอยู่วันนึง แฟนของเพื่อนก็ได้โทรมาบอกว่า “พี่แจ็คๆ พี่โอ๋รถคว่ำ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลที่ชลบุรี” ซึ่งก็คือเพื่อนของคุณแจ็คที่เป็นผู้จัดการ พอคุณแจ็ครู้เรื่อง อีกวันนึกก็ได้ไปหา แล้วถามกับเพื่อนว่า เรื่องมันเป็นมายังไง เพื่อนก็ไม่พูดอะไรเลย แต่คุณแจ็คก็สังเกตได้ว่า เพื่อนอยากบอกอะไรบางอย่างกับคุณแจ็ค พอถึงวันที่ออกจากโรงพยาบาล
คุณแจ็คก็ได้มารับเพื่อนกลับกรุงเทพ ระหว่างที่นั่งรถกลับ เพื่อนก็พูดขึ้นมาว่า “แจ็ค ข้ามีเรื่องอยากเล่าให้ฟัง วันนั้นขากลับจะไปกรุงเทพ ประมาณสองทุ่ม บนถนนไม่มีรถเลย ก่อนจะถึงโค้งอีกสักประมาณกิโล สองกิโล ข้าก็ขับมาปกติ แต่เห็นคนเดินอยู่สองข้างทางยาวมาก ใส่ชุดขาวชุดดำกันทุกคน แล้ววันนั้นก็ไม่มีไฟทางเลย พอขับมาจนใกล้จะถึงโค้ง หัวแถวที่คนเดินมันเริ่มจะเดินออกมากลางถนนเรื่อยๆ ข้าก็เลยจอดรถ มันเหมือนคนกำลังถือโรงแห่งานศพอยู่ มีเด็กผู้หญิงถือรูปอยู่ข้างหน้า แล้วเด็กผู้หญิงคนนั้นก็หันหน้ามามองข้า จากนั้นก็หันมาทั้งตัว ปรากฏว่าคนในรูปนั่นมันเป็นรูปของข้าเอง ข้ารีบถอยรถทันที แล้วรถมันก็เลยตกลงไปในล่องกลางถนนจนคว่ำ” แล้วคุณแจ็คก็ได้ถามต่อว่ามองเห็นวันมรณะในรูปหรือป่าว เพื่อนก็ได้ตอบกลับมาว่า “วันเกิดข้าอะถูก แต่ข้าไม่เชื่อหรอกว่าข้าจะตายวันที่ยี่สิบเอ็ด ธันวา”
ปรากฏว่าวันที่ยี่สิบ ธันวาคม เพื่อนได้โทรมานัดทุกคนที่รู้จักรวมทั้งคุณแจ็คด้วยว่าพรุ่งนี้ให้มาฉลองกัน จนเวลาสี่ทุ่มของวันที่ยี่สิบเอ็ด ในขณะที่นั่งดื่มเหล้ากันอยู่ เพื่อนก็ได้หยิกขาของคุณแจ็คแล้วพูดว่า “ข้าไม่ตายแล้ว” พอดึกเข้า คนก็เริ่มทยอยกลับ เวลาประมาณห้าทุ่ม สี่สิบ คุณแจ็คก็เลยขอตัว แล้วขับรถกลับ จากนั้นไม่ถึงสิบห้านาที แฟนของเพื่อนก็ได้โทรมาหาแล้วบอกว่า “พี่โอ๋หกล้มในห้องน้ำ หัวไปฟาดกับที่วางสบู่ เลือดออกเต็มห้องน้ำเลย” คุณแจ็คเลยรีบวนรถกลับไปหาเพื่อนทันที
พอไปถึงที่บ้านเพื่อน ก็เห็นพ่อตาของเพื่อนได้อุ้มเพื่อนออกมา ลักษณะคือคอพับ เลือดไหลไม่หยุด คุณแจ็คคิดในใจว่าไม่รอดแน่ จากนั้นก็เอาไปส่งที่โรงพยาบาล แล้วไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ถ้าพูดถึงโค้งผาแดงแห่งนี้แล้ว ในสมัยก่อนมีคนร่ำลือเยอะมาก บางคนเห็นเป็นช้าง ม้า สัตว์ใหญ่บ้าง วิ่งข้ามถนนไปมาๆบ้าง หรือเห็นเป็นลักษณะของหมาดำตัวใหญ่
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น