คำเตือน เรื่องนี้อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะกับเด็กและเยาวชน ที่อายุต่ำกว่า18ปี มีคำหยาบคายนิดนึง
และไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ หรืออะไรก็ตามแต่ ใครไม่เชื่อก็ไม่ต้องอ่าน ถ้าอ่านแล้วไม่เชื่อก็ไม่ต้องด่า จขกท โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ด้วยนะจ๊ะ
ก่อนเข้าเรื่องเนาะ เราจะท้าวความก่อนว่า เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ไม่เคยเห็นอะไรพวกนี้เลย แต่ก็กลัวนะกลัวมากเลยแหละ จนวันนึง เราเดินออกมาซื้อของกับเพื่อนที่หน้าปากซอย แล้วอีเพื่อนเนี่ย มันคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้อยู่ดีดีมันก็ท่องบทกรวดน้ำ แต่ เสื…กท่องไม่จบ แล้วหลังจากนั้นเราก็เห็นเหมือนเงาอะไรซักอย่างตามมา แต่ไม่กล้าพูด เผื่อเราตาฝาด และไม่อยากให้เพื่อนกลัว จากนั้นมาเราก็เจอเงา เจอแว๊บๆมาเรื่อยๆ ไม่ค่อยเจอแบบ จังๆ
แต่ มีอยู่วันนึง เป็นวันที่เจอแบบหนักอยู่ คือเราไปนอนที่ โรงแรมแห่งนึงกับเพื่อน(แต่เป็นเพื่อนอีกคนนึง)เรานอนหลับไปตั้งแต่ 5 ทุ่มละ เราเป็นคนที่ชอบนอนตะแคงหันหน้าไปทางขวา ซึ่งเพื่อนก็นอนอยู่ด้านหลังเรา ตอนนั้นเรามีความรู้สึกว่ามีคนมานอนกอดจากด้านหลัง ซึ่งก็คิดว่าเป็นเพื่อนนี่แหละ ก็เลยจะลืมตาดู ช่วงที่ลืมตาเราขยับตัวไม่ได้ละ แต่เราเห็นว่าเป็นเงาผู้ชายตัวดำๆ มากอดแล้วก็เอาคางเขามาเกยตรงหน้าเรา เรารู้สึกว่า แม่..งง ไม่ใช่ละ จะทำไงดี จะเรียกเพื่อนก็เรียกไม่ได้ พูดไม่ได้ขยับไม่ได้เลย เราก็พยายามดิ้น ไอ้เงานั่นก็กอดเราแน่นเลย
เราก็สวดมนต์ นะโม ตัสสะ ……… ก็ยังไม่หาย เราถามในใจอยากได้อะไร ก็ไม่ตอบ ตอนนั้นเริ่มโมโหละ จะเอาไงวะ เราก็เลยพยายามกวาดมือซ้ายไปข้างหลัง กะจะให้เพื่อนตื่น แต่ลืมไปขยับไม่ได้ เราก็ดิ้นอยู่นานเหมือนกัน จนเริ่มเหนื่อย และโมโหมาก เลยพูดในใจว่า ” มึ…จะเอายังไงวะ กรู เริ่มรำคาญแล้วนะ สั..ส เป็นเหี้… อะไรกับกรูนักหนา เดี๋ยวกรูแช่งให้แม่..งง ไม่ได้ไปผุดไปเกิดเลย….”ในระหว่างที่ด่า ก็ยังพยายามกวาดมือไปเรียกเพื่อนอยู่ พอด่าจบ มือเราก็ฟาดไปกับที่นอน ” ตุ๊บ!!” แล้วก็พลิกตัวกลับไปดูเพื่อนเพื่อนแม่..งง นอนอยู่ไกลจากเรามาก เอาขาไปสะกิดยังไม่ถึงเลย (ตอนนั้นก็ยังรู้สึกเจ็บๆหน้าตรงที่เขาเอาคางมาเกยนะ)
แล้วเพื่อนก็ตกใจ เห้ย!! เป็นไรวะ!! ก็เลยบอกเพื่อนว่าฝันร้าย เพราะตอนนั้นเราหอบแห๊กๆ เลย โมโหก็โมโห คิดในใจ ” ถ้ามาอีกนะ กรูจะแช่งจริงๆด้วย” ก็เลยนอนต่อ แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วตอนจะไป เช็คเอ้าท์ ก็เลยพูดว่า “ไม่ต้องตามกรูมานะ อยู่นี่แหละถึงเวลาไปไหนก็ไป แต่ไม่ต้องมาหากรู โอเคนะ”
เพื่อนก็ถาม “คุยกับใคร” เลยบอกว่า ” อ๋อ…คุยกับยุง” เพื่อนก็ทำหน้า งงๆ แล้วก็เดินออกจากห้องไป
จากนั้นมาก็ไม่ค่อยกลัวละ แต่ก็ไม่อยากเจอนะ อยู่ใครอยู่มัน จบ
ขอบคุณ http://theshockghost.com
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น